Dwór w Siedliskach Bogusz na archiwalnych fotografiach

W Siedliskach na przestrzeni ostatnich blisko 300 lat istniały dwa dwory. Pierwszy został wzniesiony w drugiej połowie XVIII wieku przez ówczesnego właściciela wsi Siedliska Nikodema Jordana Strojnowskiego, który wzniósł we wsi murowany dwór o dwóch skrzydłach, nowe budynki gospodarcze, mieszkanie dla służby, a wokół dworu założył park. Drugi dwór w stylu eklektycznym którego ruiny istnieją do dziś wzniesiony został wzniesiony na początku XIX wieku.

Pierwszy, okazały, murowany, stary XVIII wieczny dwór wzniesiony w 1763 roku przez Nikodema Strojnowskiego – przedsiębiorczego szlachcica, który dorobił się znaczącego majątku i awansował do magnackiej klasy, jak na owe czasy należał do nowoczesnych i bardzo zadbanych. Równolegle z budowa okazałego dworu Strojnowski zlecił budowę budynków gospodarczych, mieszkań dla służby oraz założenia parku dworskiego. W okresie świetności obiektu do dworu prowadziły dwie drogi. Jedna z nich biegnąca blisko stawu już po II wojnie światowej zarosła.

Drugi, murowany dwór został wybudowany na początku XIX w. i został znacząco przebudowany w połowie XIX wieku w stylu eklektycznym. Majątek w Siedliskach w 1804 roku jako wiano córki Nikodema Stojnowskiego Apolonii Stojnowskiej stał się własnością ubogiego szlachcica Stanisława Bogusza. Do małżeństwa Apolonii Stojnowskiej i Stanisława Bogusza doszło już po śmierci Nikodema Stojnowskiego, który nie zgadzał się na to małżeństwo postrzegane jako mezalians.

W nowym dworze od frontu zachowała się ozdobna galeria, niezadaszona, prowadząca do głównego wejścia. Od frontu nowy dwór miał pięć prostokątnych okien. Oba dwory, stary z połowy XVIII w. i ten nowszy z XIX w. sąsiadowały ze sobą i niestety ze względu na brak należytej opieki obecnie zostały z nich jedynie ruiny.

Rodzina Boguszów miała w posiadaniu majątek w Siedliskach do rabacji chłopskiej w 1846 r. kiedy to większość męskiej części rodziny została wymordowana przez chłopów kierowanych przez Jakuba Szelę, a dwór został splądrowany.

Tuż przy starym dworze znajduje się piwnica ziemna z początków XVIII w. Niestety przed kilkunastoma laty poprzez nierozważne wyjecie z konstrukcji części kamieni wykorzystanych przy budowie część konstrukcji zapadła się. Wzniesione w XIX wieku dworskie zabudowania gospodarcze zostały przebudowane po 1945 r.

Podziel się z innymi

Shares

Więcej informacji...

My i nasi partnerzy uzyskujemy dostęp i przechowujemy informacje na urządzeniu oraz przetwarzamy dane osobowe, takie jak unikalne identyfikatory i standardowe informacje wysyłane przez urządzenie czy dane przeglądania w celu wyboru oraz tworzenia profilu spersonalizowanych treści i reklam, pomiaru wydajności treści i reklam, a także rozwijania i ulepszania produktów. Za zgodą użytkownika my i nasi partnerzy możemy korzystać z precyzyjnych danych geolokalizacyjnych oraz identyfikację poprzez skanowanie urządzeń.

Kliknięcie w przycisk poniżej pozwala na wyrażenie zgody na przetwarzanie danych przez nas i naszych partnerów, zgodnie z opisem powyżej. Możesz również uzyskać dostęp do bardziej szczegółowych informacji i zmienić swoje preferencje zanim wyrazisz zgodę lub odmówisz jej wyrażenia. Niektóre rodzaje przetwarzania danych nie wymagają zgody użytkownika, ale masz prawo sprzeciwić się takiemu przetwarzaniu. Preferencje nie będą miały zastosowania do innych witryn posiadających zgodę globalną lub serwisową.